Ιστορία του Σπιτιού

 
 Ernst Marlier (1877 - 1948)
   Ο βιομήχανος Ernst Marlier έχτισε το 1914/15 στην οδό an der Großen Seestraße (μετέπειτα: Am Großen Wannsee) 56/58 σε μία έκταση 30.000 m2 μια ιδιωτική κατοικία πάνω από 1.500 m2. Κατάφερε να εξασφαλίσει τον αρχιτέκτονα Paul O. Baumgarten, ο οποίος είχε ήδη διαμορφώσει πολλά κτήρια και κήπους στην περιοχή, μια από τις οποίες ήταν η βίλα του ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Max Liebermann, στην οδό Am Großen Wannsee 42.

   Το 1921 ο Marlier πούλησε την βίλα. Ο επιχειρηματίας Friedrich Minoux (1877 - 1945) ήταν αυτός που πήρε τα κτήρια, το πάρκο και τα διακοσμητικά αντικείμενα. Αυτός ο συνεργάτης του βιομήχανου Hugo Stinnes jr. από το Schwerin είχε πλουτίσει μέσα από ύποπτες συναλλαγές κατά την περίοδο του μεγάλου πληθωρισμού. Ο Minoux ασχολούνταν και με την πολιτική: Τα χρόνια της κρίσης που ακολούθησαν την ίδρυση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ανήκε στους αντιδημοκρατικούς κύκλους της άκρας Δεξιάς, που επεδίωκαν την κατάλυση της Δημοκρατίας. Στην βίλα του στο Βάννζεε ο Minoux φιλοξένησε στις 21 Φεβρουαρίου 1923 μια συζήτηση μεταξύ του πρώην Generalquartiermeister Erich Ludendorff, ενός από τους πιο προβεβλημένους ηγέτες της άκρας δεξιάς, και του αρχηγού της ανώτερης φρουράς, υποστράτηγου Hans von Seeckt.

   Στις 25 Οκτωβρίου 1923 ο Minoux συναντήθηκε στο Μόναχο με τον Ludendorff και τον Hitler.  Το 1938 συμμετείχε στην „αριοποίηση“ μιας επιχείρησης. Αυτή η μορφή λεηλάτησης της εβραϊκής περιουσίας νομιμοποιήθηκε από τον εθνικοσοσιαλισμό. αντίθετα, άλλες οικονομικές συναλλαγές του Minoux παρέμειναν παράνομες και μετά το 1933. Ως μέλος του εποπτικού συμβουλίου της βερολινέζικης εταιρίας αερίου Berliner Gaswerke AG (Gasag) υπεξαίρεσε εκατομμύρια μάρκα την περίοδο 1927-1938. Για αυτό το 1940 ο  Minoux προφυλακίστηκε. Από το κρατητήριο κατάφερε να πουλήσει την βίλα του στο Βάννζεε στην πολύ καλή τιμή του 1,95 εκατομμυρίων μάρκων. Αγοραστής του κτηρίου ήταν το ίδρυμα „SS-Stiftung Nordhav“, πίσω από το οποίο βρισκόταν ο Reinhard Heydrich και το Κεντρικό Γραφείο Ασφαλείας του Ράιχ (RSHA). Η βίλα Marlier και ο κήπος της έγιναν πλέον „ξενώνας του αρχηγού της αστυνομίας ασφαλείας και της υπηρεσίας ασφαλείας“ και υπαγόταν στο παράρτημα του RSHA στο Βάννζεε.

Μετά το 1945
   Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε από τον Κόκκινο Στρατό και αργότερα από τον αμερικανικό στρατό. Από το 1947-1952, η βίλα ήταν ο August-Bebel Ινστιτούτο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) και 1952-1988 ένα στρατόπεδο σχολείο στο προάστιο του Βερολίνου Neukölln.

Στις 19 Ιανουαρίου 1992, το άνοιγμα ήταν το Σπίτι της Διάσκεψης του Βάνζεε.