Konferencja w Wannsee

   W tym pomieszczeniu – ówczesnej sali jadalnej – na zaproszenie szefa Policji Bezpieczeństwa i SD (Służby Bezpieczeństwa) Reinharda Heydricha w południe 20 stycznia 1942 r. zebrali się na mające trwać około 90 minut posiedzenie przedstawiciele SS, NSDAP i licznych ministerstw Rzeszy. Tematem posiedzenia było “ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej”. Heydrichowi zależało na narzuceniu swej kierowniczej roli przy organizowaniu deportacji oraz na włączeniu najważniejszych ministerstw w proces przygotowań do eksterminacji europejskich Żydów. Celem posiedzenia miało być również zażegnanie konfliktów pomiędzy organami administracji w okupowanej Polsce i na Ziemiach Wschodnich a tamtejszymi władzami SS. Uczestnicy zapewnili o pełnej kooperacji reprezentowanych przez nich ministerstw i urzędów.

   Wtajemniczenie kierownictwa całego niemieckiego aparatu państwowego w te plany czyniło z nich wszystkich konfidentów i współsprawców.   Szef Referatu Żydowskiego Gestapo Adolf Eichmann zebrał wnioski z konferencji w protokole. W świetle tego protokołu Heydrich oświadczył zebranym, że na podstawie “wcześniejszego zezwolenia” Hitlera należy wreszcie zrealizować deportację wszystkich europejskich Żydów do Europy Wschodniej. Uczestnicy zebrania dyskutowali tylko pojedyncze kwestie. Punkt sporny stanowiło pytanie, czy tak zwani “mieszańcy” (dzieci i wnuki pochodzące z mieszanych żydowskochrześcijańskich małżeństw) oraz żydowscy partnerzy z „mieszanych małżeństw” mają być włączeni do grupy przeznaczonej do deportacji.

   Heydrich próbował narzucić obecnym własną koncepcję rozszerzenia grupy deportowanych o ten krąg osób, lecz bez powodzenia. Wyjaśnienie tej kwestii zostało odłożone na termin późniejszy. Z protokołu konferencji wynika, że już przed terminem zwołania konferencji została podjęta decyzja na najwyższym szczeblu władz o deportacjach na Wschód i o przekształceniu w ten sposób trwających od czerwca 1941 r. masowych mordów w zorganizowane ludobójstwo wszystkich europejskich Żydów.