n „Obóz Auschwitz ze zrozumiałych względów ponownie prosił, by Żydom przed podjęciem ich ewakuacji w żadnej formie nie przekazywać niepokojących informacji o tym, do czego ich się użyje. Proszę o przyjęcie do wiadomości i uwzględnienie. Proszę zwłaszcza, aby poprzez bieżące pouczanie towarzyszących komand starać się o to, aby także podczas podróży nie były czynione wobec Żydów sugestie, wywołujące szczególny opór, względnie wyrażane przypuszczenia o rodzaju ich zakwaterowania itd. W związku z realizacją nie cierpiących zwłoki prac Auschwitz musi położyć nacisk na to, by w miarę możności płynnie przeprowadzać przyjmowanie transportów i ich dalszy przydział!”

Dalekopis RSHA do dowódców policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa w Hadze, Paryżu, Brukseli i w Metz z 29 kwietnia 1943 r.

n „Gdy wybudowałem w Auschwitz budynek służący do zagłady, zacząłem używać cylkonu B, kwasu pruskiego w stanie krystalicznym, który wrzucaliśmy do komór śmierci przez mały otwór.

Zabicie ludzi w komorze śmierci trwało od 3 do 15 minut, w zależności od warunków atmosferycznych. Sygnałem, że nie żyją, był dla nas fakt, że ich jazgot ustał. Odczekiwaliśmy zwykle pół godziny, po czym otwieraliśmy drzwi i usuwaliśmy zwłoki. Nasze komanda specjalne ściągały następnie obrączki i wyrywały z ciał złote zęby.”

Komendant Auschwitz, Rudolf Höss, Kraków, rok 1946

n „Chyba sobie jeszcze przypominacie posiedzenie Reichstagu, na którym stwierdziłem: Jeżeli Żydostwo wyobraża sobie, że będzie mogło doprowadzić do międzynarodowej wojny dla wyniszczenia ras europejskich, to wynikiem nie będzie wyniszczenie ras europejskich, lecz wyniszczenie Żydostwa w Europie (brawa).

Wyśmiewali mnie zawsze jako jasnowidza. Z tych, którzy się wówczas śmieli, cała rzesza już się nie śmieje (pojedyncze śmiechy, brawa). Ci, którzy jeszcze teraz się śmieją, za jakiś czas być może też przestaną się śmiać (śmiech, mocne brawa). Ta fala rozleje się poprzez Europę na cały świat.”

Adolf Hitler w dn. 8 listopada 1942 r.

n „W 1942 r. Kanada I od dawna nie była już w stanie na bieżąco dokonywać sortowania.

Mimo ciągłej budowy nowych szop i baraków, pracy dziennej i nocnej sortujących więźniów i ciągłego wzmacniania tych komand, piętrzyły się nieposortowane jeszcze bagaże, chociaż codziennie załadowywany był sortowanym materiałem szereg wagonów, często do dwudziestu. W 1942 r. rozpoczęto budowę magazynu przedmiotów wartościowych Kanada II, graniczącego od zachodu z drugim odcinkiem budowy Birkenau (...). Ledwie zbudowano 30 baraków, a już były one pełne. Pomiędzy barakami piętrzyły się góry nieposortowanego bagażu.”

Komendant Auschwitz, Rudolf Höss, Kraków, rok 1946